نيز كاملًا مشهود است ) و پس از ردّ و انكارها و اعتذارهاى مختلف از جانب آن حضرت و سرانجام تهديدهاى گوناگون از ناحيهء عمر و واسطه قرار دادن عمر ، عقيل و عبّاس را ، ( كه مدارك عامّه ، با صراحت حاكى از تمام اين امور است ) در شرايطى ناهنجار و بدون رضايت قلبى ، امر تزويج ام كلثوم را به عمويشان عبّاس واگذار فرمودند . عبّاس نيز پس از اجراى عقد ، حضرت امّ كلثوم را به خانهء عمر بردند و بعد از مدّتى كوتاه ، خليفه به قتل رسيد و اميرالمؤمنين عليه السلام ، دخترشان را به منزل خودشان برگرداندند . به راستى كدام عاقل باانصاف ، چنين واقعه‌اى را دليل بر وجود ارتباطات به اصطلاح حسنه بين اميرالمؤمنين عليه السلام و عمر بن خطّاب مىداند ؟ از سوى ديگر در متون روايات اهل سنّت مطالب واهى آمده كه اميرالمؤمنين عليه السلام آن بانو را براى عمر با آرايش و زينت فرستاده و خليفه او را برانداز كرده ( ! ! ) و در اين ازدواج آميزشى رخ داده ، اين بانو فرزندانى براى عمر آورده و ديگر مطالب بىاساس ، همهء اين‌ها كذب و افترا و جعل و وضع بوده و هيچ ارزشى ندارند . نوشته‌اند كه عمر بالاى منبر علّت اصرار زياد خود را بر اين وصلت فرمايش رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله قرار داده كه آن حضرت فرمود :